Music Sacrum
September 27th, 2008 by martijn
In het leven is er een ding wat er toe doet en dat is Muziek. In de muziek draait het om een enkele entiteit: het lied. Vele liederen zijn er geschreven, maar nog niet half zoveel als de ongeschrevenen die nog in het verschiet liggen. In het centrum van dit muziekale walhalla bevindt zich een lied wat verschilt van alle andere. Dit lied heeft namelijk twee unieke eigenschappen:
- Dit lied zal nooit geschreven worden
- Dit lied maakt alle overige liederen overbodig
Eeuwenlang leggen bards, minstreels, componisten, songwriters en straatmuzikanten zich toe op een nobele queste naar dit Ene Lied. Iedereen weet dat Het nooit gevonden zal worden, maar omdat iedereen ook weet dat Het wel bestaat zal deze zoektocht nooit gestaakt worden.
Heel af en toe ontwaak ik uit de droomstaat van dit aardse leven en aanschouw ik Het Lied. Ik hoor een nummer, vaak ergens op de achtergrond, onverwachts, en heel even zie ik dit aan voor Het Lied dat alle overige liederen overbodig maakt. Dan kom ik terug op aarde en realiseer me dat ik weer een mooie nieuwe artiest heb ontdekt. De nummers blijven vaak jaren hoog in mijn favorietenlijst staan, al vergeet ik van de meeste op den duur dat het er een is van mijn transcendentale lijst.
Hoe vaak me dit overkomt? Ongeveer eens in de drie jaar schat ik. Wanneer voor het laatst? Vannochtend, toen een of ander figuur tijdens een interview op AT5 het nummer ‘Nantes’ van Beirut opzette.
Ik hou er net zo min van als jullie om tijdens een wandelingetje van vijf minuten volledig natgeregend te worden, terwijl de wind je bijna van de stoep blaast en het opeens overdag zo donker kan zijn dat het nacht lijkt. Mijn lichaam, mijn vleselijke ik, heeft een hekel aan de herfst.
