Gelukkig heb ik zojuist mijn favoriete cd van 2007 gevonden, te weten Souvenirs d’un autre monde van het Franse Alcest. Een sprookjesachtige plaat met shoegaze en postrock trekjes. Bij vlagen flink hard, maar vooral atmosferisch, melodisch, dromerig en nostalgisch. De man erachter heeft zijn roots in de Black Metal, zo heb ik mij laten vertellen. U zult het waarschijnlijk niks vinden maar het sluit muzikaal, textueel en conceptueel zo mooi op me aan dat ik het gewoon even wou delen.

Alcest - Printemps Émeraude

Les sous-bois au printemps
Sont une voûte céleste
Constellée d’émeuraudes.
Les feuilles des arbres dansent
Avec la brise légère
Et les rayons du soleil
Pour que sa lumière
Les transforme en joyaux.

Mocht het je toch bekoren, hier kun je het gehele album beluisteren.

Zoals velen van jullie inmiddels al uit de media vernomen zullen hebben, zijn we gedwongen om op 29 maart de deuren van Boudisque Amsterdam definitief te sluiten. Hiermee komt een einde aan onze lange en roemruchte geschiedenis.
40 jaar lang konden we trouw blijven aan de dingen die echt van belang zijn in het leven: goede muziek, fijne films en voor ons de beste werkomgeving denkbaar.
Jullie bleven komen, van psychedelische bootleg-verzamelaar eind jaren ‘60 tot liefhebbers van Aziatische cinema en avantgarde electronica vandaag de dag. Degenen die nu wegblijven zijn de voorbijgangers, het winkelpubliek dat op een zaterdag ook even een cdwinkel binnenwipt. Omdat het publiek nauwelijks cd’s meer koopt, en omdat het “publiek” in ons stukje stad hier niet komt om te winkelen.
Een ontwikkeling die al twee jaar aan de gang is, maar die nu, met de overigens reëele voorwaarden van een nieuw huurkontrakt in het vooruitzicht, het doorgaan op deze plek onmogelijk maakt. Het zou prachting zijn wanneer er zich een alternatief in de binnenstad aandient; dat ook de gemeente inziet dat het aanbieden van cultuur net zo belangrijk is voor een stad als het subsidiëren van makers van cultuur. Tot die tijd hopen we dat onze winkels in Utrecht, Nijmegen en op het internet kunnen voorzien in het gat dat er gaat vallen.

Oh ja, en natuurlijk hebben we een OPHEFFINGSUITVERKOOP. Uiteindelijk moet alles weg; zaterdag 9 februari starten we met 10% korting op alles, ook op de 3 voor 25 titels.

Richard

Voor enkele nostalgische Boudisque-beelden bekijk dit filmpje op YouTube

Gisteren te zien op netwerk, en dit stukje text op boudisque.nl. Tot zover de leukste platenzaak van Amsterdam (waar ook ik de laatste tijd weinig (maar geen geen!) cd’s heb gekocht). Ik had niet verwacht dat zo’n mooie winkel ooit genoodzaakt zou zijn te sluiten.

Hoera! Mijn helden van duvelduvel op het metropolis festival! Er is mij ooit verteld dat duvelduvel op een podium tamelijk zaad is, en we moeten het ook nog is zonder Rein de Vos doen. Toch zal ik er een gezellige middag van maken.

Ga maar gauw het vermakelijke whiskey op de aperotz downloaden.

Het begon natuurlijk met Doe Maar. Nadat deze vijftigers Ahoy een keer of twintig wisten te vullen (ikzelf was twee keer aanwezig) moest opeens elke band weer bij elkaar.

Hieronder even een kort overzichtje van de formaties die de laatste tijd weer het podium hebben bestegen. Ik weet dat ik er een hoop mis en vraag jullie dan ook om aanvullingen (ik denk nu met name aan die betweter van een bulderbaan).

• Rage against the Machine
• the Pixies
• the Scene
• Iggy & the Stooges
• Pink Floyd
• the Police
• the Urban Dance Squad
• the Sugarcubes
• Portishead
• Michael Jackson (want ja, die lag toch ook een beetje uit elkaar de laatste tijd).

En de categorie incompleet:

• Take That
• Guns ‘n Roses
• the Smashing Pumpkins

Voor de categorie incompleet heeft zich zojuist een nieuwe kandidaat bij mij bekend gemaakt: Focus. Kennelijk klooide Thijs van Leer er al een tijdje op los met leden van een Focus tribute band (een beetje incestueus dus), en reist nu de wereld af met een groepje muzikanten. In hoeverre dit kliekje authentiek is weet ik niet, maar helaas, ons favoriete gitaarschoffie Jan Akkerman (mischien wel de beste gitarist van Nederland) schittert in afwezigheid.

Ik denk er dan ook het mijne van. Om je de waarheid te zeggen schrijf ik dit alleen maar om nog even te mogen benadrukken dat Hocus Pocus het absolute hoogtepunt is van de vaderlandse muziekgeschiedenis tot nu toe. Mischien wel het beste rocknummer ooit.

Waarvan akte:

en ze vragen naar mijn mening
ik formuleer ideeën
dat is zoveel beter
dan domweg gelukkig zijn

Over het algemeen vindt men dat Luc de Vos niet zo moet zeuren. Ik begrijp niet waarom. Het bestaan is het waard hevig bezeurd te worden en Luc is de beste liedjesschrijver ooit. Met die status mag hij ook best af en toe zijn bezwete borsten laten zien. Wie dat niet met me eens is heeft mijns inziens weinig van het leven begrepen.