happy-nes

Mijn dag is weer goed

martijn — Sat, 22 Mar 2008 15:32:19 +0000

Vandaag zag ik tijdens mijn boodschappensessie in Reigersbos een perfecte paashaas. Precies zoals het hoort, een pak wat net iets te goedkoop is. Een beetje onhandig strompelend tegen de rukkende wind in. Een paar centimeters tienermeisjeshaar onder de kop uitstekend, en maar eieren uitdelen. Een meisje in een buggy riep van tientallen meters afstand meermalen vergeefs ‘hallo konijn!!! hallo konijn!’

Eindelijk…

martijn — Sat, 22 Mar 2008 09:44:53 +0000

Zes jaar geleden

martijn — Sat, 23 Feb 2008 18:22:59 +0000

Zes jaar geleden zat ik met drie van mijn beste vrienden in een niet nader te noemen café. Ik had ze al veel te lang niet gezien, want ik heb nou eenmaal van die periodes. Ik vertelde ze dat mijn zus zwanger was. Dat was al een tijdje zo, zo’n negen maanden ongeveer.

De volgende ochtend belde mijn vader me wakker in het kasteel. Mijn zus was bevallen, het was een meisje en ze heette Sam. Sam Pauline Powel. Een paar uur later zag ik haar voor het eerst, liggend in een kribbetje in het slotervaartziekenuis. Het was een fantastisch mooie dag.

Winter

martijn — Mon, 21 Jan 2008 22:14:05 +0000

Er zijn hedonisten die menen dat de zomer het mooiste seizoen is. Met zand in je naad en een lauw blikje bier naar vrouwen in bikini’s staren is op zich best leuk, maar wie dat het beste vindt heeft weinig van het leven begrepen. Ikzelf houd van de winter, de echte winter, van vroegâh!

Dan ziet de wereld er pas mooi uit, getuige deze foto van parelmoerwolken die volgens het knmi vandaag in Noorwegen te zien waren. (foto niet van vandaag en mogelijk niet uit Noorwegen - red)

Geboortekaartje

martijn — Mon, 14 Jan 2008 23:32:59 +0000

Vandaag vond ik een enveloppe met een mooie oude groene postzegel van 50 cent erop. Erin zaten de geboortekaartjes van mij en mijn zus. Ik wist wel dat ik die ergens had liggen, en het is zeker niet zo dat ik ze al zesentwintig jaar niet gezien had maar toch was het een vreemde gewaarwording. Het is een soort tastbaar bewijs dat mensen blij waren dat ik op de wereld kwam, al kenden ze mij natuurlijk nog niet zo goed. Het feit dat iemand (een vriendin van mijn ouders als ik het wel heb) de moeite heeft genomen dit kaartje voor mij te maken kon ik opeens erg waarderen. Overigens is het plaatje wat je hier ziet slechts een detail, er staak ook wat tekst op.

In mijn ouderlijk huis liggen twee fotoalbums van onze geboortes. Toen mijn zus en ik kleuters waren vonden we het geweldig om die te bekijken. We bekeken eerst de geboorte van mijn zus en dan die van mij. Het zijn mooie zwart-wit foto’s gemaakt door weer een andere vriendin van mijn ouders. Na het bloederige gedeelte eindigt mijn boek met een serie serene morning-after foto’s. Mijn zusje draagt een prachtig zwart jurkje met witte bloemetjes. Wellicht was dat de eerste keer dat ze mij zag. Mijn vader draagt lange haren en een baard en een gelukkige glimlach. Mijn moeder- voor zover ze op deze foto’s voorkomt - ziet er wat uitgeput uit. Als kleuter vond ik die foto’s het mooist. Ze gaven me het gevoel dat ik deel uitmaakte van een gezin. Een betere manier om je leven te beginnen is er niet.

Er gebeuren positieve dingen als je positief bent

martijn — Mon, 07 Jan 2008 19:41:23 +0000

Op weg naar het zwembad dacht ik er opeens aan. Nog niet op dat vertiefde woningnet gekeken naar de resultaten van de afgelopen jachtsessie. Gelukkig ga ik zwemmen, want een goed verzorgd lichaam verhoogt mijn karma aanzienlijk. En inderdaad, bij thuiskomst bleek ik nummer drie voor een woning waar ik nog niet dood in gevonden zou willen worden en nummer zes voor een droomhuis. Wederom alle records verbroken dus.

Zwemmen in Januari

martijn — Mon, 07 Jan 2008 18:56:01 +0000

Zwemmen in Januari is nooit leuk. Files in de banen vanwege alle stumperds die zichzelf weer eens een goed voornemen gegund hebben. Deze goedheiligmannen zijn over het algemeen ook nog is allemaal dobberaars; mensen die rustig keuvelend en bijna bewegingsloos een beetje van de ene naar de andere kant drijven. Het beste wat je in Januari kunt doen is zoeken naar een zogeheten ijsbreker. Iemand die wel een beetje kan zwemmen en mooi een pad voor je kan banen. Wordt je meteen gedwongen iemand bij te houden die veel beter kan zwemmen dan jij.

Gelukkig is deze ellende doorgaans in Februari weer over.

Piece.nl

martijn — Wed, 02 Jan 2008 18:37:45 +0000

Natuurlijk wisten we allemaal al dat 2008 het jaar wordt wat alle andere jaren overbodig maakt. Het eerste goede nieuws is al binnen. Ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat het beste weblog van Amsterdam, piece.nl, binnenkort weer actief zal worden. Zijn die goede voornemens nog ergens goed voor!

Aan mijn eigen goede voornemen (het buitenzetten van de vuilnis) ben ik helaas nog niet echt toegekomen.

Gelukkig Nieuwjaar

martijn — Tue, 01 Jan 2008 16:23:15 +0000

Vroeger hadden wij natuurlijk wekelijks de Donald Duck op de mat. In een van de nieuwjaarsedities was Donald op de achterkantstrip verantwoordelijk voor het afsteken van een vuurwerkshow. Dat liep zo in de soep dat op het moment van de jaarwisseling de woorden ‘Nukkig Ilijaar’ boven Duckstad verschenen. Vraag mij niet waarom, maar dat vond ik toen enorm grappig. Ik heb nog steeds de neiging mensen een nukkig ilijaar te wensen. Ik houd me in omdat ik weet dat de kans dat iemand zich deze achterkantstrip herinnert nogal klein is, en ik wil mensen niet verwarren. Daarom wens ik jullie ook dit jaar weer het oude vertrouwde gelukkig nieuwjaar. Tevens breng ik een welklinkende toost uit op mijn nieuwe hyves contacten: op het leven jongens!

Ik zeg nog zo tegen die oelewapper…

martijn — Sat, 22 Dec 2007 22:08:59 +0000

Na een jaartje of vijf ken het eindelijk net. Schaatsen op natuurijs, de enige sport waaraan ik mij graag bezondig. Zoals gebruikelijk lag er prachtig ijs in Ankeveen. Althans, als je met weinig tevreden bent en niet nodig op avontuur hoeft. Volgens de overlevering zakten er minstens tien man doorheen. Wij durfden dan ook niet echt af te wijken van het spreekwoordelijke rondje om de kerk. Heen en weer over een paar honded meter dus. Natuurlijk is het eindeloos toeren het mooiste van deze edele wintersport. Dat was er vandaag dus niet bij. Wel prachtig weer, wit berijpte bomen, en niet te vergeten dat magische geluid van een veelvoud schaatsijzers op het ijs. Het gevoel dat je leeft, je kent het wel. Hopelijk binnenkort weer!