Het was weer een goed jaar. De pre-emptive strike in Utrecht leek op een deconfiture uit te lopen. Ik kwam om een uurtje of zes aan in de stromende regen. Gelukkig nog even op Breun gewacht, waarmee ik een prima koninginenavond heb beleefd. Vrijmarkttechnisch knudde (Slechts een dure Mega Man 2 gescoord) maar wel bier en muziek en uiteindelijk weinig regen.De volgende ochtend besloot ik via Reigersbos in plaats van Gein naar de Japanse buurt af te reizen, omdat daar ook altijd wel wat marktactiviteit is. Ik trof een paar Gameboy games, Banjo Kazooie voor de vjårenzestig en een Super Scope. Ik zocht al een tijdje een Super Scope dus dat was fijn. Ik wou er niet mee zeulen dus heb ik die Scope eerst maar even thuis gebracht. Uiteindelijk kwam ik hierdoor drie kwartier later dan gepland in de Japanse Buurt aan.

Tijd is een kostbaar goed. In Reigersbos zag ik al iemand lopen met een mooie Atari in doos. In de Metro melde mijn broker al over zijn sterke vermoedens dat er kapers op de kust waren. Tien jaar geleden kon je nog op je dooie gemak op rooftocht, tegenwoordig is dat wel anders.

De Japanse Buurt viel een beetje tegen. Ik vond onder andere een stuk of tien Gameboy multicarts en een Nes + 5 spellen. Dat was prettig, want mijn Nes is al meer dan een jaar aan vervanging toe. Het geheel was voor vier euro van mij. Een schappelijke prijs voor de stoffigste Nes die ik ooit gezien had.

Hierna op de fiets gesprongen om te kijken wat mijn broker in zijn straatje zoal in mijn naam had aangeschaft. Zoals gewoonlijk had hij betere buit dan ik. Ik overweeg serieus om volgend jaar de Japanse Buurt te laten voor wat het is. Vroeger deed ik er zeer goede zaken maar het lijkt minder te worden.

De trend van 2008: Heel veel Gameboy, en heel weinig Sega… In totaal ben ik tussen de zeventig en tachtig euro kwijt.

Voor de volledigheid hier het overzicht:

Nes
In doos:

• WWF Wrestlemania Steel Cage
• Double Dribble
• Rad Racer
• Super Mario Bros. 2
• Super Mario Bros. 3
• Dr. Mario
• Tennis

Los:

• The Simpsons: Bart vs. the World
• Mario/Duckhunt (zucht)
• Paperboy
• Adventure Island II
• Mega Man 2
• Batman
• Double Dragon *
• Super Spike V-ball *
• 150 in 1 (Supervision!)

Hardware:

• Nes Console + toebehoren

Super Nintendo

• King of Dragons
• Double Dragon V

Hardware:

• Nintendo Scope (in doos)
• Convertor

Gameboy:

• Dragon’s Lair
• The Rescue of Princess Blobette
• Gremlins 2
• The Flash
• NBA Jam
• Fifa Soccer
• Batman
• Gameboy Gallery
• Yoshi’s Cookie
• Burger Time Deluxe
• Bubble Bobble
• Bugs Bunny’s Crazy Castle
• Kirby’s Adventure
• Warioland
• Balloon Kid
• Multicart (9x)

GameBoy Color:

• Tetris DX
• Donnkey Kong Country
• Tony Hawk’s Pro Skater 3 (in doos)

GameBoy Advance:

• Warioland 4
• Game & Watch Gallery
• Prehistorik Man
• Lord of the Rings
• Scooby-Doo
• Spiderman 2
• Pirates of the Caribean
• Phantasy Star Collection
• Sword of Mana (in doos)

Hardware

• GameBoy Classic Grijs (2x, 1 in doos)
• GameBoy Classic Rood
• GameBoy Pocket Zilver

N64

• Banjo Kazooie (in doos)

Varia

• Mario is Missing (PC CD-ROM)
• Sub-Zero actiefiguur
• Megaman actiefiguur
• Marioland gameboy koffertje
• Super Mario Brothers Super Show VHS
• Game & Watch Mini Tetris

*) Weggegeven aan Broker voor bewezen diensten
Buiten het videogame spul kocht ik nog een rubik’s cube, een (vrij waardeloos) boekje over bierbrouwen, en drie cd’s met vroege jaren negentig house die ik in combinatie met muziek uit mijn gekochte spellen ga gebruiken voor de Queensday Mixtape Challange 2008.

Vandaag alweer tien jaar dood: Gunpei Yokoi. Na Miyamoto het meest bejubelde creatieve talent bij Nintendo. Wij bedanken hem voor de Game Boy, Metroid, Kid Icarus, de Game & Watch, en niet in de laatste plaats de vierpuntdruktoets.

Sinds een jaar of twee verschuift mijn retro interesse langzaam ook richting Sega. Eigenlijk uit noodzaak. Ik wil niet zeggen dat ik elk Ninento spel bezit, maar alles wat goed en redelijk makkelijk te vinden is heb ik zo langzamerhand wel.

Op de bank dus, niet in de auto of in de trein. Alleen thuis via het stopcontact, want een verbruik van 1, 2 penlight per uur is natuurlijk niet comme il faut.

In het kader van de week van de retrogame: Last in amsterdam, de beste text adventure ooit. Kruip in de huid van plattelandsjongen Geurt en trek naar de grote stad op zoek naar broer gijs en zus jannetje.

Het spel wordt gesponsord door onder andere Bruna, Vobis, PTT Post en het Computer Collectief. Wie het spel voor 1 februari 1993 uitspeelt maakt kans op ‘grandioze prijzen’.

Camiel en ik hebben ons indertijd (eigenlijk 2 jaar na dato) behoorlijk vermaakt met dit spel. Volgens mij zijn we best een eind gekomen maar helaas raakten we uiteindelijk hopeloos vast.

Gezien het feit dat dit spel vijftien jaar geleden gratis bij een exemplaar van Computer Totaal werd weggegeven denk ik dat niemand er bezwaar tegen zal hebben als ik het hier met jullie deel: last.zip

Al mijn Nintendo’s hebben een prominent plekje rond mijn televisie, en kunnen zonder al teveel gedoe ten alle tijden bespeeld worden. Alle Nintendo’s? Nee. Een model heeft hardnekkig weerstand weten te bieden tegen de geestdriftige retro-gamer in mij. Mijn Nintendo 64 staat al enkele jaren ongebruikt te verstoffen in de kast.

Nintendo’s 64 doorstaan de tand des tijds niet goed. De indertijd zo gevierde anti-aliasing, in combinatie met de lage resolutie doet anno 2007 vermoeden dat je een pot vaseline over je beeldbuis hebt gesmeerd. De analoge sticks zijn verschrikkelijk vatbaar voor viezigheid en een controller wordt doorgaans met een jaar of drie enorm stroef. Verder zijn de kwaliteitstitels op de Nintendo 64 op één hand te tellen.

Die kwaliteitstitels zijn echter niet zomaar kwaliteitstitels. De meeste zijn klassiekers van de bovenste plank. Kennelijk niet goed genoeg om elke drie jaar nieuwe controllers voor aan te schaffen, maar ze worden wel degelijk gemist.

Gelukkig hebben we de Wii virtual console. Aanvankelijk leek deze service niet voor mij weggelegd. Ik ben in het bezit van vrijwel elke verplichte game, en speel ze liever op de originele console als het even kan. En ik zal natuurlijk nooit nog een keer betalen voor een spel dat ik al bezit. Behalve als ik mij hiermee kan ontdoen van het vaseline effect en de stroeve besturing natuurlijk.

Gisteren werd Waverace 64 toegevoegd aan de lijst van beschikbare titels en ik ben opnieuw als een blok gevallen. Het gevoel van de golven, de precieze besturing, de goed gebalanceerde moeilijkheidsgraad. Nagenoeg perfect. Categorie ‘niks meer aan doen’.

Oneindig zonde dat Blast Corps, Goldeneye, Diddy ‘dikke penis’ Kong Racing en Jet Force Gemini met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid nooit hun weg naar de virtual console zullen vinden.

Nintendo fabriceert per maand anderhalf miljoen wii’s. Het gros hiervan blijft in Japan. Amerika krijgt een aanzienlijk deel en de rest is voor Europa. Binnen Europa krijgt Nederland er een handjevol. Waar deze wii’s ook terecht komen, ze liggen nooit lang in de schappen.

Zoals eerder vermeld verdom ik het om een wii te reserveren. Ik bepaal graag zelf wanneer ik iets koop. Er zijn bovendien maar twee momenten in het jaar waarin ik iets duurs mag kopen: de momenten dat de kerstbonus dan wel het vakantiegeld binnen is. Toen ik mijn kerstbonus kreeg werd er soms nog letterlijk gevochten om die dingen dus wist ik dat mijn kans klein was. Vanochtend merkte ik echter dat er wat vakantiegeld was en dus ging ik het nog maar eens proberen. Ja, zes maanden na de release kun je nog altijd niet zonder meer de deur uit stappen om een wii te kopen, een mens kan het slechts (vaak tegen beter weten in) proberen.

Ik moest toch nog even langs de zaak om de versterker van pableaux (die nu van mij is) op te halen. Eerst dus even langs mediamarkt, free record shop en intertoys bij de Amsterdamse poort. Geen wii’s, geen idee wanneer wel. Gelukkig toch even het centrum in gegaan met de versterker van paab onder de arm. De eerste frs die ik probeerde (Leidsestraat) had er nog twee. Eentje was door een of andere jodocus gereserveerd, de ander mocht zomaar met mij mee naar huis. Dat was al aan het begin der tijden bepaald.

Wat wij als Mario 2 kennen heette in Japan gewoon Doki Doki Panic, een spel waar Mario niets mee te maken had.

Afgelopen Koninginnedag kocht ik E.T. voor de Atari 2600. Dit spel staat niet alleen te boek als een van de slechtste spellen ooit, het is ook het symbool voor de ondergang van de games industrie in 1983. Nintendo mocht twee jaar later de rol van Feniks op zich nemen.

Allemaal spellen die om een of andere toevallige curiositeit intressant zijn om te bezitten.

Zo is er ook Zero Wing voor de Mega Drive. De slecht vertaalde text uit de intro van dit spel werd eind jaren negentig opeens wereldberoemd:

Ik ben dan ook verheugd jullie mee te mogen delen dat ik deze titel eindelijk aan mijn verzameling heb kunnen toevoegen.