Vandaag voor het eerst weer een echte student. Overdag dus en niet ’s avonds. Zoals verwacht zijn sommige vakken wat boeiender dan andere. Vandaag zowel het sufste als het leukste vak gehad. Een dag van extremen dus.

Ik voelde me behoorlijk nieuw. Als deeltijder ben je een dief in de nacht. Het gebouw is altijd leeg en je weet niet hoe het er overdag aan toe gaat. Nu ben ik opeens een volwaardig lid van de Leeuwenburgcultuur.

Anders, maar niet verkeerd. Het niveau lijkt inderdaad hoger te liggen, ik voel me niet oud, en zoals gebruikelijk zijn er geen meisjes. Want meisjes kunnen.. sja.. meisjes zijn over het algemeen… beter in sommige vakken en wat minder goed in andere.

De plaatselijke currency bedraagt de ‘shoarma‘, getuige de zin:

‘ik geef jou 20 shoarma’s, jij geeft mij 20 shoarma’s, we delen het boek, dan hebben we allebei een boek‘.

Wat dit verder precies moest betekenen begreep ik niet echt, maar ik ga gewoon stug door met integreren.

Er moesten natuurlijk ook zieltjes gewonnen. Ik ontving een mooie usb stick (een gigabyte, en ik ben nog van de generatie die dat heel veel vindt!) met een papieren folder over afstudeeropdrachten van een van die witteboorden IT toko’s. Deze toko hanteert het internationaal vermaarde IT Top Trainee Concept. Door een auto van de zaak aan te bieden weet dit bedrijf al het toptalent weg te kapen, want iedereen weet dat mensen met hersens graag een auto willen.

Mensen met auto’s kunnen ook goed spellen. Mijn usb stick bevatte een document met daarop een opsomming van beschikbare afstudeeropdrachten. Bij de eerste opdracht was het meteen raak.

‘Er zijn verschillende mogelijkheden om hier inzage in te krijgen. Deze mogelijkheden hebben echter alle nadelen, waardoor het voor ons niet werkt.‘

Ik hoop dat ze degene die een mogelijkheid wist te ontwikkelen met alle nadelen onmiddelijk beloond hebben met een auto. Ikzelf ben vooralsnog erg blij met de usb stick, en bedank verder voor de eer.

Wie mij een tijdje kent weet misschien dat ik over het algemeen best veel geluk in het leven heb. Ik zeg misschien, omdat het geluk wat mij ten deel valt doorgaans bescheiden van aard is. Juist bij de kleinste beproevingen krijg ik vaak onverwachts een zuchtje wind mee.


Vier dagen geleden ontving ik een mailtje van mijn schoolbibliotheek:

Volgens onze administratie heeft u niet gereageerd op onze eerste herinnering.
Inmiddels is een boete opgebouwd, welke verder oploopt als u de geleende materialen niet inlevert of verlengt.
Wij verzoeken u nogmaals de publicaties die u in uw bezit heeft te verlengen of terug te brengen naar de locatie waar u ze heeft geleend.

Ik retourneer of verleng mijn boeken altijd op tijd, dit is mijn eerste boete. Het boek heb ik nog nodig tot woensdag, wanneer ik over de inhoud zal worden bevraagd. Ik heb ook eerlijk gezegd geen zin om voor die tijd naar school te gaan om te verlengen, dus heb ik mijzelf er maar bij neergelegd de boete tot woensdag op te laten lopen.

Gelukkig ben ik de laatste tijd weer erg goed geweest voor mijn omgeving, vandaar dat ik vandaag dit heugelijk nieuws mocht ontvangen:

Maandag 9 juli 2007 maakt de Mediatheek een nieuwe start met een nieuw bibliotheeksysteem. Om de overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen wil de Mediatheek zoveel mogelijk geleend materiaal terug ontvangen.
Wij willen graag met een schone lei beginnen en geven ook jou graag de kans schoon schip te maken. Daarom is er een boetevrije periode van twee weken van maandag 18 juni tot en met zaterdag 30 juni 2007.

De boetevrije weken noemen ze het… Dat zouden meer mensen moeten doen!

Toen dat eenmaal achter de rug was bleek ook nog eens dat de antwoorden voor een van mijn practicumvakken niet waren goedgekeurd. Dat is vandaag eindelijk ook opgelost. Ik heb mijn eerste studiejaar nu dus eindelijk in z’n geheel achter de rug.

Tegenwoordig reis ik voor m’n werk niet veel verder dan het science park dus hopelijk zal ik verder geen achterstanden meer opbouwen.